Veel mensen maken zich zorgen over de vele crisissen die er zijn momenteel. Het zijn tijden waarin we chaos en ellende zien toenemen en waarin de maatschappij op allerlei terreinen verhardt. Maar te midden van al deze stormen dreigt er nog een gevaar dat moet worden benoemd en bestreden, en dat is de verflauwing van het christendom. Er is een grote aanval op ons denken gaande, waardoor de Gemeente het licht en het smaakmakende zout verliest. En als wij, als licht zijnde, al donker beginnen te worden, hoe donker wordt dan de duisternis zélf niet!

Op onze vakantie in Frankrijk heb ik veel gelezen over de christenen in de eerste paar eeuwen na de uitstorting van de Heilige Geest. Ik wilde daar voor mij zelf meer over weten, hoe het na het boek Handelingen precies verder is gegaan en hoe kerkelijke tradities zijn gevormd etc. Maar eenmaal aan het lezen geslagen waren het vooral de indrukwekkende getuigenissen van gewone gelovigen, ook jonge mensen, die mij raakten. Tijdens de verschrikkelijke vervolgingen van verschillende keizers waren deze mensen zo’n fel schijnend licht! Niet omdat ze zo bijzonder waren, maar omdat ze te midden van moeilijke omstandigheden bleven staan voor de waarheid van het evangelie. Je kunt het je niet voorstellen: mensen die voor de leeuwen werden geworpen en dat lot in volledige rust en zelfs met blijdschap tegemoet gingen. Daar ging als vanzelf een groot getuigenis vanuit!

De vervolgingen van buitenaf gaven het christendom daarom alleen maar groei. Pas na een aantal eeuwen, toen er allerlei dwalingen de Kerk binnenkwamen, verloor de Gemeente van Jezus haar kracht en braken er donkere tijden aan voor de Kerk. Wat de duivel niet kon bereiken met aanvallen van buitenaf, bereikte hij wel door aanvallen op de Gemeente van binnenuit. Aanvallen op het denken van christenen, op de waarheid van Gods Woord, dát is zijn tactiek en daarmee probeert hij het licht te doven. Dat er (nog) geen vervolging is bij ons, betekent daarom niet dat er geen gevaar is. Juist de aanval op ons denken, te midden van welvaart, kan het licht doen doven.

Het wereldse denken dat veel christenen vroeger buiten de deur probeerden te houden door geen TV te nemen, komt nu, in diezelfde kringen, 10 keer zo hard binnen via smartphones en computers. En ik geloof dat dat veel doet met ons. Wij belijden dat we geloven in Jezus als onze Verlosser, maar tegelijkertijd vullen we ons met zóveel dingen van de wereld, dat we onze roeping uit het oog dreigen te verliezen. Hoe snel wordt onze passie voor Jezus niet geroofd door de verleiding van alle comfort, en de overprikkeling van informatie die op ons afkomt? En gaan we daarmee niet steeds meer op de wereld lijken? Het gevaarlijke is ook, dat we door dit afwijken de scherpte verliezen om te zien dát we zijn afgeweken.

Daarom is het zo goed om te lezen over vervolgde christenen, die een hoge prijs wilden betalen voor het leven met God. Als je de getuigenissen van vervolgde christenen leest, ook die van vandaag de dag, is dat niet alleen bemoedigend, maar het houdt je ook de spiegel voor over je eigen toewijding. Er gaat zo’n getuigenis en licht uit van een leven dat helemaal is overgeven aan God, dat is iets waar we eigenlijk allemaal door aangestoken zouden moeten worden. We moeten steeds weer te horen krijgen dat we duur gekocht zijn en dat ons leven niet meer aan onszelf toebehoort. (1 Kor. 6:20) Dat het onze roeping is om het licht te zijn in deze wereld. Om anders te durven zijn. Om niet te leven voor de schatten van nu, maar voor de wereld die komt! Dan zal er ook van ons een licht uitgaan.

Voor de eerste christenen betekende het kennen van Jezus automatisch dat hun leven helemaal anders was geworden. Paulus leerde al dat ‘als iemand in Christus is, Hij een nieuwe schepping is, waarbij ook alles nieuw ís geworden.’ (2 Kor. 5:17) En daarom zegt hij ook dat Jezus voor ons gestorven is, met het doel dat wij niet meer voor onszelf zouden leven, maar voor Hem die voor ons gestorven en opgewekt is. (2 Kor 5:15) Voor ons zou het niet anders moeten zijn. We kunnen pas een licht zijn voor de wereld om ons heen, als ons geloof ook zichtbaar wordt in ons leven.

Ons denken moet telkens vernieuwd worden (Rom 12:2) om dit scherp te zien. Juist in een tijd als deze, waarin ons denken zo snel vertroebeld raakt door alle ‘bronnen’ van informatie.

Ik schrijf daarom ook graag liederen op basis van Gods Woord, omdat de woorden van God je denken vernieuwen. Ze geven je een afkeer van nutteloosheid en onreinheid en je krijgt zin en kracht om voor Zijn Koninkrijk te leven. Het opent ook je ogen voor de rijkdom van de toekomst met God. De beloften van Zijn Koninkrijk dat de aarde zal vervullen als Jezus terugkomt, is voor mij zo’n mooi vooruitzicht, dat het me aanspoort om mijn tijd en talenten goed te besteden in het korte leven hier en nu.

Net zo aansporend is het getuigenis van die grote menigte van vervolgden christenen. Door alle eeuwen heen tot aan vandaag de dag zijn ze er geweest. Mensen die een hele hoge prijs hebben betaald, enkel en alleen omdat zij het licht van God lieten zien en omdat de duisternis het licht niet kon verdragen. Zij zullen in de opstanding een groot loon ontvangen. Dus, ‘laten ook wij nu, door zo’n menigte van getuigen omringt, afleggen alle last en de zonde die ons zo gemakkelijk verstrikt en met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt.’ (Hebr. 12:1) Gods Koninkrijk zál komen!